تبلیغات 
آکادمی هنرهای رزمی سی فو قهرمانی
کونگ فو چینی
بنیانگذاروینگ چون در ایران و "وو وای تائو " در جهان
بطور کلی میتوان وو وای تائو کونگ فو را ریشه اصلی وینگ چون کونگ فوی امروزی دانست.
همانطور که برای همه هنرجویان وینگ چون کونگ فو آشکار است وینگ چون حدود ۲۵۰ سال پیش توسط یک راهبه چینی بنام " مویی " پایه گذاری گردید . داستان از این قرار بود که این راهبه چینی یکی از ۵ استاد جان سالم بدر برده از حمله حاکمین چین به معبد شائولین برای دستیابی به فنون جدید بود . هر کدام از این ۵ استاد پس از فرار از دست عوامل حاکمین چین در گوشه ای از چین مخفیانه به زندگی خود ادامه دادند و به نوبه خود با طرز فکری که داشتند به کامل کردن فنون خود بعنوان کونگ فوی جدید استادان شائولین اقدام کردند . این فنون در قالب یک ایده جدید با نام( سیو لیم کونگ فو) که تنها مختص استادان بود زیر نظر خودشان تمرین میشد بهمین خاطر این ایده های جدید به شکلهای مختلف و در نقاط مختلف توسعه یافتند .
استاد مویی در طول زندگی مخفیانه اشِ یک هنرجوی خانم داشت که این شاگرد از مهارت بالایی در روش استاد مویی برخوردار شده بود . استاد مویی با پیشنهاد خود آن شاگرد نام او را بعنوان نام سبک انتخاب کرد. "وینگ چون" نام آن شاگرد بود که در زبان چینی بمعنی "بهار زیبا " میباشد . این روش طبق ترکیب جسمانی یک راهبه (زن) و ضعف طبیعی نیروی جسمانی یک زن در برابر جنگجویان مرد به این شکل توسعه یافت که نیروی حریف توسط فنونی بر علیه خود او استفاده گردد . در زیبایی و مهارت این روش شکی نباید کرد اما نباید فراموش کرد که این خانم تنها یکی از ۵ استاد مبتکر این ایده و روش بود و این فنون توسط ۴ استاد دیگر به شکلهای دیگری به تکامل خود ادامه داد . روش وینگ چون کونگ فو که توسط استاد مویی گسترش پیدا کرد بیشتر جنبه تدافعی دارد چراکه باید حمله ای صورت گیرد تا در مقابلش این فنون اجرا گردد و قدرت حریف به خود او بازگردد . با همه زیبایی و جذابیت این فنون یک نقص بزرگ دیده میشود و آن اینکه طبق فلسفه "بهترین دفاع حمله میباشد " این روش نمیبتواند روش کامل تدافعی باشد . استادان دیگر که همگی مرد بودند این روش را به شکلهای دیگری گسترش دادند و روشهای تهاجمی را نیز در آن وارد کردند.
|
استاد فیروز قهرمانی
فیروز قهرمانی در سال 1339 در تهران متولد و از سن 13 سالگی با تمرین کاراته و تکواندو وارد عرصه ورزشهای رزمی شدند . در سال 1356 زیر نظر ابراهیم میرزایی بنیانگذار کونگ فو توآ را در سالن "تاج بانوان" (سالن ورزشی حجاب کنونی) آغاز کرد . وی سپس از سال 1359 به فراگیری کونگ فو شائولین نزد استاد قدرت الله تک روستایی پرداخت و پس از 5 سال فراگیری تصمیم گرفت برای تکمیل آموزه های خود نزد استاد "جان یی" (JOHN YEE) از استادان بنام کونگ فو شائولین در کالیفرنیا برود . در راه سفر به آمریکا اجبارا باید مدت کوتاهی در کشور آلمان اقامت می کرد. وی در یکی از باشگاههای رزمی آلمان با سبک وینگ چون کونگ فو روبرو شد و با توجه به اینکه اطلاعاتی درباره وینگ چون داشت با اشتیاق در کلاس آموزشی شرکت کرد . وی که تصور نمی کرد یکی از بزرگترین مراکز آموزش وینگ چون در جهان را در آنجا ببیند تصمیم گرفت بجای کونگ فو شائولین ، وینگ چون را فرابگیرد . وی از سال 1987 میلادی فراگیری وینگ چون را زیر نظر سی فو کرنشپشت (KERNSPECHT) و استاد لئونگ تینگ (LEONG TING) شروع کرد و در سال 1991 با اخذ رتبه " یک تکنسین" و در سال 1993 رتبه "دو تکنسینی" و اخذ لقب "سی فو" ، نمایندگی رسمی و انحصاری این سبک را از سازمان جهانی برای بنیانگذاری سبک وینگ چون در ایران اخذ کرد . ایشان پس از بنیانگذاری وینگ چون در ایران ، از سال 2007 میلادی جهت ارتقاء تواناییها و مهارتهای خود نزد استاد "لو من کام " که برادرزاده استاد بزرگ "ایپ من" میباشند به فراگیری فنون پیشرفته تر و کاربرد سلاحهای مخصوص رزمی پرداختند و از سال 2008 میلادی با ابداع سبک "وو وای تائو" با مجوز استاد " لو من کام " عملا به جمع صاحبان سبک در هنرهای رزمی پیوستند و اکنون مدت 4 سال است که این سبک را در ایران بنیانگذاری کرده و آموزش میدهند . علاقمندان میتوانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت اینترنتی ایشان به نشانی : WWW.SIFUGHAHREMANI.NET مراجعه کرده و یا با تلفن: 12990 440 و همراه:09192059213 دفتر مرکزی ایشان تماس حاصل نمایند.
|
بیشتررزمی کاران شهرت وینگ چون رادرسادگی ‚کارآمدبودن وموثر بودن آن می دانند.اما سوالی که درذهن بسیاری ازرزمی کاران وجوددارداین است که چه چیزی باعث این تاثیر شگفت آورمیشود؟
تجربه ای راکه طی سالها تجزیه وتحلیل فرآیندتقویت حس یعنی (چی سائو) یاسیستم تمرینی دستان چسبان بدست آمده است
رابصورت یک عبارت ساده بیان می کنیم تانبوغ پنهان درپشت چی سائو راهرچه بهتر درک کنید.
دربسیاری ازسمینارها واستاژهای عمومی که راجع به بررسی مزایای وینگ چون بوده ‚همواره دوسوء تعبیر به چشم می خورد که نسبت به بقیه شایع تراست.
اول :اینکه اگروینگ چون ازنظر تکنیک سبکی کامل است ¸پس چرابروس لی آنراموردانتقاد قراردادووقت خودرادرجهت بهبود آن صرف کرد؟
پاسخ این سئوال رابسیارمختصرومفیدمی دهیم .اما اصلا قصد آن رانداریم که خیل هواخواهان بروس لی این ستاره بزرگ هنرهای رزمی وسینمارابرنجانیم.
این یک واقعیت است که بروس لی وینگ چون رابصورت کامل تمرین نکرد واکثریت رزمی کارن این رامی دانند.پس چگونه ممکن
است کسی حالا هرچقدرهم با استعداد ‚بدون دانستن تمام حقایق ‚یک برداشت سطحی درمورد هرچیزداشته باشد.بنابراین می
توانیم نظرات بروس لی راازآندسته برداشت ها برشمریم.
شایان ذکراست که ما رزمی کاران بروس لی راازبهترین رزمی کاران گذشته ‚حال وآینده می دانیم ومعتقدیم بروس لی بودکه کونگ
فو رابه جایی که الان هست رسانید.
پیرو تحقیقات ومطالعات انجام شده بنیان جیت کان دوکه روش مبارزاتی بروس لی بوده است ‚وینگ چون می باشد
دومین: سوءتعبیر راجع به وینگ چون آن است که درصورت استفاده ازوینگ چون فرد نمی تواندبا چند نفر همزمان مبارزه کند.
این جمله کاملا مضحک وبی معنی است ‚برای نبردفیزیکی بایدمولکول ‚مولکول رالمس کند‚بعبارت دیگر برای صدمه زدن به
یک مهاجم شما مجبوربه برخورد وتماس با اوهستید.
بدین طریق تنها یک گستره درنبرد تن به تن وجودداردوآن هم گستره تماس باحریف است .
دروینگ چون این گستره پل تماس نامیده می شود.هرچیزپیش تر ازپل ارتباطی انجام شود‚یک سرآغازاست .چه حالت آماده
به رزم درنظرگرفته شود‚چه دادوفریادکردن وچه رقصیدن باحرکت دستان به سمت اطراف ‚تنهاحالتی که این اوضاع به یک مبارزه
تبدیل می شود این است که فاصله کم شود وبرخورد ایجادشود.
که درسیستم وینگ چون باتمرین موی فای جونگ (پایهای چوبی )یا حمله باقدم برداشتن که باعث پیشرفت هرچه بیشتردر
کم کردن فواصل است انجام میشود.
وینگ چون هم مانند هرسبک دیگری ازفرم های خود یعنی ‚سیو نیم تائو-چام کیو-بیوجی استفاده می کند تابه هنرجویان تکنیک‚
تعادل‚ کاربردتکنیک واستفاده ازسرعت وتوان تکنیک حریف رابیاموزد.
پس شمابایداین مهارت هارابه ابزارهای مبارزه تبدیل کند
یکی از مهمترین موارد بحث انگیز هنر های رزمی
آیا قدرت مشت وینگ چون واقعی است ؟
اگر شما تا به حال توسط شخصی که به خوبی بداند که چگونه مشت بزند ضربه ای خورده بودید , دیگر من نیازی به پاسخ دادن این سوال نداشتم .
و اما برای شما در صورتی که برایتان جای سوال باشد , میخواهم به صورت علمی یک بار و برای همیشه آن را استدلال کنم که مشت وینگ چون نیرویی است که میتوان روی آن حساب کرد.
و آن همان تکنیک و سرعت است.
قدرت را میتوان به کار انجام شده تقسیم بر زمان تعبیر کرد : قدرت = کار / زمان
شکی در آن نیست که مشت مرسوم کراس که در بکس از آن استفاده میشود کار بیشتری را نسبت به مشت وینگ چون می طلبد . شانه و کمربرای جلو بردن مشت استفاده میشوند بنابراین احساس قدرتمندی بیشتری میکنند . مشکل اینجاست که قدرت برابر کار تقسیم بر زمان است بنابر این حتی اگر مشتی قدرتمند تر از مشت وینگ چون باشد اما مشت ویگ چون میتواند سه بار ضربه بزند در حالی که در آن یک مشت کراس زده میشود .
بنا بر این معنای این گفته ها چه خواهد بود؟
اگر شما از یک وسیله اندازه گیری الکترونیکی استفاده کنید که ما با مشت زدن بتوانیم آن ضربه را تفسیر کنیم ضربه مشت کراس ممکن است شاخص بالاتری را نسبت به مشت وینگ چون نشان دهد اما آن به این معنا نخواهد بود که قدرت بیشتری دارد ,زیرا شما به زمانی که برای مشت زدن صرف میشود نیز نیاز دارید . با این تفاسیراگر یک مشت کراس را سه برابر کنیم ,نتیجه یک مشت وینگ چون خواهد شد که از نظر قدرت برابرند
قانون سوم نیوتن
هر عملی دارای عکس العملی برابر و در جهت مخالف با خود دارد
و این چیزی است که تکنیک از آن نشات مگیرد
بیایید ببینییم که یک مشت کراس و یک مشت وینگ چون چگونه روی یک کیسه 50 کیلو گرمی عمل خواهند کرد
هنگامی که هر دو مشت در برابر نیروی کیسه در جهت مخالف مقاومت میکنند

به نقطه تماس توجه کنید , این فلش جهت عکس العمل کیسه به ضربه مشت را نشان میدهد . شما میتوانید ببینید که هیچ چیز ضربه مشت را در پشت آرنج حمایت نمی کند .
شدت ضربه مشت از کشش بدن و اندازه حرکت آن (شتاب) نشات میگیرد . این شتاب باعث میشود که ضربه مشت سخت تر قابل کنترل شود , ایجاد وقفه انداختن و متوقف کردن ضربه مشت به طور صحیح بینهایت دشوار است .بنا براین بدن باید سرعتش رابه آرامی کم کند تا به مفاصل آسیبی نرسد . این به آن معناست که در نقطه تماس در انتهای حرکت ضربه مشت باید سرعتش کم شود .

ما در اینجا میبینیم که ساختار مشت وینگ چون که در شروع آن آرنج نزدیک
به مرکز بدن میباشد بسیار محکمتر شده است.هنگام تماس مشت با کیسه بدن ما
هنوز پشتیبان آرنج خواهد بود که باعث ثبات و استحکام مشت ما خواهد بود .
این دلیل اصلی مشت یک اینچی است و نه نیروی یک حرکت آنی زیرا این بدن است
که مشت ما را ساپورت میکند.و این تنها به این معناست که مشت وینگ چون
کاملا قابل کنترل است ودر صورت لزوم قادر به وقفه در آن ویا شتاب در انتهای
ضربه مشت آن خواهیم بود .بنا بر این شما یکبار که به کیسه ضربه میزنید
دیگر از سرعت آن کاسته نخواهد شد.
یک تکنیک خوب مشت میتواند ماکزیمم سرعت را در انتهای ضربه حفظ کند و در هنگام کشیدگی دست از صدمه به مفاصل بپرهیزد .
و ما با زنجیره ای کردن این مشت بر قدرت آن می افزاییم.